Wyszukiwarka leków refundowanych

Kontakt
Blog
Niezbędne informacje o lekach refundowanych dla lekarzy i pacjentów.
Znajdź szybko wskazania oraz poziom odpłatności leków
refundowanych ogłoszonych przez MZ dnia 1 listopada 2014r.

Wprowadź nazwę substancji czynnej lub leku.

Wyszukiwarka zawiera wykaz leków refundowanych obowiązujący od 1 listopada 2014r.


«Powrót


Neulasta, roztwór do wstrzykiwań, 6 mg/0,6 ml


Substancja czynna
Pegfilgrastimum
Zawartość opakowania 1 amp.-strz.a 0,6 ml (z zab.igły)
Poziom odpłatności ryczałt              (Uwaga: poziom odpłatności zależny od zakresu wskazań) Sprawdź
Charakterystyka leku
(ChPL)
PDF       HTML
ANEKS I
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.

NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Neulasta 6 mg roztwór do wstrzykiwań.
2.

SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda ampułkostrzykawka zawiera 6 mg pegfilgrastymu* w 0,6 ml roztworu do wstrzykiwań.
Uwzględniając jedynie zawartość białka stężenie wynosi 10 mg/ml**.
*Wytwarzany w komórkach Escherichia coli za pomocą techniki rekombinacji DNA, a następnie
łączony z glikolem polietylenowym (PEG).
** Po uwzględnieniu cząsteczek glikolu polietylenowego stężenie wynosi 20 mg/ml.
Mocy produktu Neulasta nie należy porównywać z innymi pegylowanymi lub niepegylowanymi
białkami z tej samej grupy terapeutycznej. Więcej informacji, patrz punkt 5.1.
Substancje pomocnicze:
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sorbitol E420, octan sodu (patrz punkt 4.4).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań.
Przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań.
4.

SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1

Wskazania do stosowania



Skrócenie czasu trwania neutropenii i częstości występowania neutropenii z gorączką u pacjentów
leczonych chemioterapią cytotoksyczną z powodu choroby nowotworowej (z wyjątkiem przewlekłej
białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych).
4.2

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem Neulasta powinno być wdrożone i nadzorowane przez lekarzy z doświadczeniem
w dziedzinie onkologii i (lub) hematologii.
Zaleca się stosowanie jednej dawki zawierającej 6 mg produktu Neulasta (jedna ampułkostrzykawka)
w każdym cyklu chemioterapii. Lek należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym, około 24 godziny
po zakończeniu chemioterapii cytotoksycznej.
Dzieci i młodzież
Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci jest ograniczone (patrz punkt 4.8, 5.1 i 5.2).
Niewydolność nerek
Nie zaleca się zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym w schyłkowym
stadium niewydolności.

4.3

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
4.4

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ograniczone dane kliniczne sugerują porównywalny czas do uzyskania poprawy w przebiegu ciężkiej
neutropenii dla pegfilgrastymu i filgrastymu u pacjentów z ostrą białaczką szpikową występującą
de novo (patrz punkt 5.1). Nie określono jednak długotrwałych skutków działania produktu Neulasta w
ostrej białaczce szpikowej, tak więc w tej grupie pacjentów należy stosować go ostrożnie.
Czynnik wzrostu granulocytów może stymulować wzrost komórek szpiku in vitro; podobny efekt
in vitro może wystąpić dla niektórych komórek niepochodzących ze szpiku.
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Neulasta nie były badane u pacjentów z zespołem
mielodysplastycznym, przewlekłą białaczką pochodzenia szpikowego oraz u pacjentów z wtórną ostrą
białaczką szpikową (ang. acute myeloid leukaemia, AML); dlatego nie należy go stosować w tych
grupach pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na rozróżnienie przemiany blastycznej w
przewlekłej białaczce szpikowej od tej w ostrej białaczce szpikowej.
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Neulasta nie były ustalone u pacjentów z ostrą
białaczką szpikową występującą de novo w wieku < 55 lat z wynikiem badania cytogenetycznego
t (15; 17).
Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Neulasta u pacjentów otrzymujących
wysokie dawki chemioterapii. Nie należy stosować produktu Neulasta w celu zwiększenia dawki
chemioterapii cytotoksycznej poza ustalone schematy dawkowania.
Po podaniu G-CSF odnotowywano niezbyt częste przypadki (≥ 1/1000 do < 1/100) objawów
niepożądanych w obrębie płuc, w szczególności śródmiąższowego zapalenia płuc. Ryzyko ich
wystąpienia może być większe u pacjentów z ostatnio przebytymi zapalnymi zmianami naciekowymi
w płucach lub zapaleniem płuc (patrz punkt 4.8).
Objawy płucne, takie jak kaszel, gorączka i duszność, występujące razem z objawami radiologicznymi
świadczącymi o naciekach zapalnych w płucach, pogorszenie wydolności oddechowej oraz
zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych mogą świadczyć o rozpoczynającym się zespole
ostrej niewydolności oddechowej u dorosłych (ang. adult respiratory distress syndrome, ARDS). W
takim przypadku lekarz podejmuje decyzję o przerwaniu stosowania produktu Neulasta i rozpoczęciu
odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.8).
Po podaniu pegfilgrastymu odnotowano niezbyt częste (≥ 1/1000 do < 1/100), ale zwykle
bezobjawowe przypadki powiększenia śledziony oraz niezbyt częste (≥ 1/1000 do < 1/100) przypadki
pęknięcia śledziony, w tym kilka śmiertelnych (patrz punkt 4.8). W związku z tym należy uważnie
kontrolować wielkość śledziony (np. badanie lekarskie, ultrasonografia). Rozpoznanie pęknięcia
śledziony należy rozważyć u pacjentów zgłaszających ból w lewym nadbrzuszu lub na szczycie barku.
Podawanie samego produktu Neulasta nie zapobiega wystąpieniu trombocytopenii ani niedokrwistości
spowodowanej stosowaniem pełnej dawki chemioterapii mielosupresyjnej, zgodnie z przepisanym
schematem dawkowania. Zaleca się regularne monitorowanie liczby płytek krwi i hematokrytu.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania chemioterapeutyków (pojedynczo lub w
skojarzeniu), które mogą powodować ciężką trombocytopenię.
U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową przełomy choroby były związane z używaniem
pegfilgrastymu (patrz punkt 4.8). Dlatego lekarze powinni zachować ostrożność stosując produkt
Neulasta u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową – należy monitorować właściwe
parametry kliniczne oraz laboratoryjne i uwzględnić możliwość wystąpienia związku pomiędzy

podawaniem produktu Neulasta, a powiększeniem śledziony i przełomami spowodowanymi
zamknięciem naczyń krwionośnych.
U mniej niż 1% pacjentów otrzymujących produkt Neulasta liczba krwinek białych wynosiła
100 × 109/l lub więcej. Nie opisano zdarzeń niepożądanych, bezpośrednio związanych z takim
stopniem leukocytozy. Takie zwiększenie liczby krwinek białych jest przemijające – najczęściej
występuje w okresie od 24 do 48 godzin po podaniu leku i jest związane z efektem
farmakodynamicznym produktu Neulasta. W związku z klinicznym działaniem produktu Neulasta i
możliwością wystąpienia leukocytozy, podczas trwania terapii należy regularnie oznaczać liczbę
białych krwinek. Jeśli liczba leukocytów przekroczy 50 × 109/l po osiągnięciu spodziewanego nadiru,
stosowanie produktu Neulasta należy natychmiast przerwać.
Jeśli wystąpią ciężkie reakcje alergiczne, należy zastosować odpowiednie leczenie, ze ścisłą
obserwacją pacjenta przez kilka dni. Leczenie produktem Neulasta należy trwale przerwać u
pacjentów, u których wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (patrz punkt 4.8).
Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności działania
produktu Neulasta podawanego w celu mobilizacji prekursorowych komórek krwi u pacjentów ani u
zdrowych dawców.
Osłonka na igłę w ampułkostrzykawce zawiera suchą, naturalną gumę (pochodną lateksu), która może
powodować reakcje alergiczne.
Zwiększenie aktywności krwiotwórczej szpiku w odpowiedzi na terapię powodującą wzrost komórek
było związane z przemijającym patologicznym gromadzeniem znacznika w scyntygraficznym obrazie
kości. Należy brać to pod uwagę podczas interpretowania wyników obrazowych szpiku.
Neulasta zawiera sorbitol. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni stosować
tego produktu.
Produkt Neulasta zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 6 mg dawki, tj. zasadniczo „wolny od
sodu”.
4.5

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Z uwagi na potencjalną wrażliwość szybko dzielących się komórek szpiku na chemioterapię
cytotoksyczną, produkt Neulasta należy podawać po około 24 godzinach od zakończenia
chemioterapii. W badaniach klinicznych stwierdzono, że produkt Neulasta można bezpiecznie
podawać na 14 dni przed rozpoczęciem chemioterapii. Nie analizowano jednoczesnego stosowania
produktu Neulasta z żadnym chemioterapeutykiem. W badaniach na modelach zwierzęcych
wykazano, że leczenie skojarzone za pomocą produktu Neulasta i 5-fluorouracylu (5-FU) lub innych
produktów z grupy antymetabolitów nasila działanie mielosupresyjne.
W badaniach klinicznych nie analizowano szczegółowo możliwych interakcji z innymi
hematopoetycznymi czynnikami wzrostu ani z cytokinami.
Nie prowadzono badań nad interakcją z litem, który również powoduje nasilenie procesu uwalniania
granulocytów obojętnochłonnych. Nie istnieją dowody świadczące o tym, że podobna interakcja może
być szkodliwa.
Nie analizowano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu Neulasta u pacjentów
otrzymujących chemioterapię powodującą opóźnioną mielosupresję, np. pochodne mocznika.
Wprawdzie nie prowadzono swoistych badań dotyczących interakcji ani metabolizmu produktu
Neulasta, niemniej jednak w badaniach klinicznych nie stwierdzono przesłanek świadczących o
interakcjach tego produktu z innymi produktami leczniczymi.

4.6

Ciąża i laktacja

Brak dostatecznych danych dotyczących stosowania pegfilgrastymu u kobiet w ciąży. W badaniach na
zwierzętach stwierdzono toksyczny wpływ na procesy rozrodcze (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko
u ludzi nie jest znane.
Produktu Neulasta nie należy stosować u kobiet w ciąży, jeśli nie jest to zdecydowanie konieczne.
Z uwagi na brak doświadczeń klinicznych dotyczących kobiet karmiących piersią, produktu Neulasta
nie należy podawać w tej grupie kobiet.
4.7

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów
mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
4.8

Działania niepożądane

a.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej opisywanymi działaniami niepożądanymi były bóle kości [bardzo częste (≥ 1/10)] i bóle
mięśniowo-szkieletowe [bardzo częste (≥ 1/10)]. Bóle kości były najczęściej przemijające i miały
nasilenie od łagodnego do umiarkowanego; u większości pacjentów ustępowały po podaniu
standardowych leków przeciwbólowych.
Po podaniu produktu Neulasta, w początkowej lub późniejszej fazie leczenia występowały reakcje
nadwrażliwości, w tym wysypka na skórze, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, rumień,
uderzenia gorąca i spadek ciśnienia [niezbyt często (≥ 1/1000 do ˂ 1/100)]. U pacjentów
otrzymujących produkt Neulasta mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksja [niezbyt
często (≥ 1/1000 do ˂ 1/100)] (patrz punkt 4.4).
Niezbyt często (≥ 1/1000 do ˂ 1/100) występowało powiększenie śledziony, głównie bezobjawowe
(patrz punkt 4.4).
Niezbyt często (≥ 1/1000 do ˂ 1/100) po podaniu pegfilgrastymu były raportowane pęknięcia
śledziony, w tym śmiertelne (patrz punkt 4.4).
Niezbyt często (≥ 1/1000 do ˂ 1/100) zgłaszano działania niepożądane dotyczące płuc, takie jak
śródmiąższowe zapalenie płuc, obrzęk płuc, zmiany naciekowe w płucach i zwłóknienia w płucach.
Niezbyt często (≥ 1/1000 do ˂ 1/100) prowadziło to do niewydolności oddechowej lub zespołu ostrej
niewydolności oddechowej u dorosłych (ARDS), w tym zakończonych zgonem (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową zgłaszano pojedyncze przypadki przełomów
choroby [niezbyt częste (≥ 1/1000 do ˂ 1/100)] (patrz punkt 4.4).
b.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane raportowane w trakcie badań klinicznych
oraz zgłaszane spontanicznie. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy
niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.

Klasyfikacja
układów i
narządów
MedDRA

Działania niepożądane
Bardzo często
(≥ 1/10)

Zaburzenia
układu
krwionośnego i
limfatycznego
Zaburzenia
układu
immunologiczne
go
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania
ból głowy1
Zaburzenia
układu
nerwowego
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

Zaburzenia
żołądka i jelit
Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

trombocytopenia1

Niezbyt Często
(≥ 1/1000 do < 1/100)
przełom niedokrwistości
sierpowatokrwinkowej2;
leukocytoza1

Rzadko
(≥ 1/10 000
do
< 1/1000)

Bardzo
rzadko
(< 1/10 000)

reakcje nadwrażliwości;
anafilaksja
zwiększenie stężenia
kwasu moczowego

ostra niewydolność
oddechowa u dorosłych2;
działania niepożądane w
obrębie płuc
(śródmiąższowe zapalenie
płuc, obrzęk płuc, nacieki
zapalne i zwłóknienia w
płucach)
powiększenie śledziony2;
pęknięcie śledziony2
zespół Sweeta (ostra
dermatoza z gorączką)1,2;
zapalenie naczyń
krwionośnych skóry1, 2

nudności1

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

Często
(≥ 1/100 do < 1/10)

ból kości
ból kostno mięśniowy (ból
mięśni, ból
stawów, ból
kończyn, ból
pleców, ból
mięśniowoszkieletowy, ból
szyi)

Zaburzenia
ogólne i stany w
miejscu
podawania
Badania
diagnostyczne

1

reakcje w miejscu
wystrzyknięcia (w
tym ból w miejscu
wstrzyknięcia)1

niekardiologiczny ból w
klatce piersiowej

zwiększona aktywność
dehydrogenazy
mleczanowej i fosfatazy
zasadowej1;
przemijające
podwyższenie aktywności
AlaT lub AspAT1

Patrz podpunkt C.
To działanie niepożądane zostało zidentyfikowane w badaniach po wprowadzeniu produktu do
obrotu, ale nie zostało zaobserwowane w randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych
przeprowadzonych u dorosłych, przed wprowadzeniem produktu do obrotu. Kategoria częstości

2

została oszacowana na podstawie obliczeń statystycznych opartych na wynikach uzyskanych od 932
pacjentów otrzymujących produkt Neulasta, w siedmiu randomizowanych badaniach klinicznych.
c.

Omówienie wybranych działań niepożądanych

Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) zgłaszano występowanie zespołu Sweeta, chociaż w niektórych
przypadkach mogło odgrywać rolę jednoczesne występowanie nowotworów układu krwiotwórczego.
U pacjentów otrzymujących produkt Neulasta raportowano niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
zapalenie naczyń krwionośnych skóry. Mechanizm zapalenia naczyń u tych pacjentów nie jest znany.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia oraz zaczerwienienie w miejscu
wstrzyknięcia [częste (≥ 1/100 do < 1/10)] występowały w początkowym lub podtrzymującym
leczeniu produktem Neulasta.
Zgłaszano niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) leukocytozę (liczba białych krwinek > 100 × 109//l)
(patrz punkt 4.4).
U pacjentów otrzymujących produkt Neulasta po zakończeniu chemioterapii cytotoksycznej
występowały: niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), lekkie do umiarkowanego zwiększenie stężenia
kwasu moczowego i aktywności fosfatazy zasadowej oraz niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100),
lekkie do umiarkowanego zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej. Wszystkie powyższe
zmiany były przemijające i nie powodowały objawów klinicznych.
Stwierdzono bardzo częste występowanie nudności oraz bólu głowy u pacjentów otrzymujących
chemioterapię.
U pacjentów otrzymujących pegfilgrastym po chemioterapii cytotoksycznej obserwowano niezbyt
często (≥ 1/1000 do < 1/100) zwiększenie wartości wyników prób wątrobowych: aktywności
aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT). To
zwiększenie jest przemijające i aktywności wracają do wartości początkowych.
Zgłaszano często (≥ 1/100 do < 1/10) trombocytopenię.
d.

Dzieci i młodzież

Doświadczenie w stosowaniu produktu Neulasta u dzieci jest ograniczone. Zaobserwowano, że ciężkie
zdarzenia niepożądane u młodszych dzieci w wieku 0-5 lat występowały z większą częstotliwością
(92%) niż u dorosłych i niż u dzieci starszych w wieku 6-11 i 12-21 lat, u których częstotliwość
ciężkich zdarzeń niepożądanych wynosiła odpowiednio 80% i 67%. Najczęściej występującą reakcją
niepożądaną był ból kości (patrz punkt 5.1 i 5.2).
4.9

Przedawkowanie

Brak doniesień dotyczących przedawkowania produktu Neulasta u ludzi.
5.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1

Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Cytokiny, kod ATC: L03AA13
Ludzki czynnik wzrostu granulocytów (G-CSF) jest glikoproteiną regulującą procesy wytwarzania i
uwalniania granulocytów obojętnochłonnych ze szpiku kostnego. Pegfilgrastym jest koniugatem
kowalencyjnym rekombinowanego ludzkiego G-CSF (r-metHuG-CSF) z jedną cząsteczką glikolu
polietylenowego (PEG), o masie cząsteczkowej 20 kDa. Pegfilgrastym ma dłuższy niż filgrastym

okres półtrwania, na skutek mniejszego klirensu nerkowego. Wykazano, że pegfilgrastym i filgrastym
charakteryzują się identycznym sposobem działania – powodują znaczące zwiększenie liczby
granulocytów obojętnochłonnych w krwi obwodowej w ciągu 24 godzin od podania oraz niewielkie
zwiększenie liczby monocytów i (lub) limfocytów. Na podstawie badań aktywności chemotaktycznej i
fagocytarnej wykazano, że granulocyty obojętnochłonne wytwarzane po podaniu pegfilgrastymu
wykazują prawidłową lub wzmożoną aktywność, podobnie jak po podaniu filgrastymu. Podobnie jak
w przypadku innych hematopoetycznych czynników wzrostu, w warunkach in vitro wykazano, że
G-CSF stymuluje ludzkie komórki śródbłonkowe. W warunkach in vitro G-CSF może stymulować
wzrost komórek szpikowych, w tym komórek nowotworowych; podobne działanie obserwowano
również in vitro w stosunku do komórek niepochodzących ze szpiku kostnego.
W dwóch randomizowanych głównych badaniach, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z
udziałem pacjentów z rakiem piersi wysokiego ryzyka w stopniu zaawansowania II – IV,
poddawanych chemioterapii mielosupresyjnej doksorubicyną i docetakselem, zastosowanie
pegfilgrastymu w jednej dawce na cykl skróciło czas trwania neutropenii i częstość występowania
neutropenii z gorączką, podobnie jak po codziennym podawaniu filgrastymu średnio przez 11 dni. Po
zastosowaniu opisanego schematu dawkowania, bez podawania czynników wzrostu, uzyskano średni
czas trwania neutropenii 4. stopnia wynoszący 5 – 7 dni i 30 - 40% występowanie neutropenii z
gorączką. W jednym z badań (n = 157) podawano pegfilgrastym w stałej dawce wynoszącej 6 mg.
Średni czas trwania neutropenii 4. stopnia w grupie otrzymującej pegfilgrastym wynosił 1,8 dnia, a w
grupie otrzymującej filgrastym 1,6 dnia (różnica pomiędzy grupami: 0,23 dnia, 95% przedział ufności:
-0,15, 0,63). Przez cały czas trwania badania częstość występowania neutropenii z gorączką w grupie
otrzymującej pegfilgrastym wynosiła 13%, a w grupie otrzymującej filgrastym – 20% (różnica
pomiędzy grupami: 7%; 95% przedział ufności: -19%, 5%). W drugim badaniu (n = 310) podawano
dawkę dostosowaną do masy ciała (100 µg/kg mc.). Średni czas trwania neutropenii 4. stopnia w
grupie otrzymującej pegfilgrastym wynosił 1,7 dnia, a w grupie otrzymującej filgrastym – 1,8 dnia
(różnica pomiędzy grupami: 0,03 dnia, 95% przedział ufności: -0,36, 0,30). Sumaryczna częstość
występowania neutropenii z gorączką w grupie otrzymującej pegfilgrastym wynosiła 9%, a w grupie
otrzymującej filgrastym – 18% (różnica pomiędzy grupami: 9%, 95% przedział ufności: -16,8% i
-1,1%).
W kontrolowanym placebo, podwójnie ślepym badaniu z udziałem pacjentów z rakiem piersi wpływ
pegfilgrastymu na występowanie gorączki neutropenicznej oceniono po leczeniu schematem
chemioterapii, w którym ryzyko wystąpienia gorączki neutropenicznej wynosi 10-20% (docetaksel
100 mg/m2 pc. co 3 tygodnie przez 4 cykle). Zrandomizowano 928 pacjentów, którzy otrzymali albo
pojedynczą dawkę pegfilgrastymu albo placebo około 24 godziny (dzień 2.) po chemioterapii w
każdym z cykli. Występowanie gorączki neutropenicznej było mniejsze u pacjentów leczonych
pegfilgrastymem niż otrzymujących placebo (odpowiednio 1% w stosunku do 17%, p<0,001). Liczba
przypadków hospitalizacji i podawania dożylnie leków przeciw zakażeniom związanym z klinicznie
zdiagnozowaną gorączką neutropeniczną była mniejsza w grupie leczonej pegfilgrastymem niż w
grupie otrzymującej placebo (odpowiednio 1% i 14% - hospitalizacja, p < 0,001; 2% i 10% - leki
przeciw zakażeniom, p < 0,001).
W niewielkim (n = 83) randomizowanym badaniu fazy II z podwójnie ślepą próbą, u pacjentów
poddanych chemioterapii z powodu ostrej białaczki szpikowej de novo, porównano pegfilgrastym
podany w pojedynczej dawce 6 mg z filgrastymem podawanym podczas indukcyjnej chemioterapii.
Średni czas do uzyskania poprawy w przebiegu ciężkej neutropenii oszacowano na 22 dni w obu
podanych grupach. Nie uzyskano wyników dla produktu Neulasta w terapii długoterminowej (patrz
punkt 4.4).
W fazie II wieloośrodkowego, randomizowanego, otwartego badania u dzieci z mięsakiem (n = 37)
otrzymujących 100 µg/kg mc. pegfilgrastymu po 1. cyklu chemioterapii z użyciem winkrystyny,
doksorubicyny i cyklofosfamidu (VAdriaC/IE), dłuższy czas trwania ciężkiej neutropenii (liczba
neutrofilów < 0,5 x 109) zaobserwowano u młodszych dzieci w wieku 0-5 lat (8,9 dnia) w porównaniu
ze starszymi dziećmi w wieku 6-11 lat i 12-21 lat (odpowiednio 6 dni i 3,7 dnia) oraz w porównaniu z
dorosłymi pacjentami. Dodatkowo u młodszych dzieci w wieku 0-5 lat zaobserwowano większą

częstość występowania gorączki neutropenicznej (75%) w porównaniu ze starszymi dziećmi w wieku
6-11 lat i 12-21 lat (odpowiednio 70% i 33%) oraz z pacjentami dorosłymi (patrz punkt 4.8 i 5.2).
5.2

Właściwości farmakokinetyczne

Po podskórnym podaniu jednej dawki pegfilgrastymu, maksymalne stężenie produktu w osoczu
występuje po 16–120 godzinach i utrzymuje się przez cały czas trwania neutropenii związanej z
chemioterapią mielosupresyjną. Eliminacja pegfilgrastymu, w odniesieniu do dawki, ma przebieg
nieliniowy; klirens osoczowy pegfilgrastymu maleje w miarę zwiększania dawki produktu. Uważa się,
że główną drogą eliminacji pegfilgrastymu jest klirens granulocytów obojętnochłonnych; proces ten
ulega wysyceniu w przypadku stosowania wyższych dawek produktu. Zgodnie z mechanizmem
autoregulacji klirensu, stężenie pegfilgrastymu w surowicy szybko obniża się z początkiem odnowy
liczby granulocytów obojętnochłonnych (patrz rys. 1).

1000

100

Stężenie
Pegfilgrastim Conc.
pegfilgrastymu
ANC
ANC

100
10

10

1
1

0.1

0.1
0

3

6

9

12

15

18

Median Absolute Neutrophil Count (cells x 109/l)
Średnia bezwzględna liczba neutrofilów
(liczba komórek × 109/l)

Średnie stężenie pegfilgrastymu w surowicy
(ng/ml)
Median Serum Pegfilgrastim Conc. (ng/ml)

Rysunek 1. Profil średniego stężenia pegfilgrastymu w surowicy i bezwzględna liczba
neutrofilów (ang. absolute neutrophil count, ANC) u pacjentów otrzymujących chemioterapię po
jednorazowym wstrzyknięciu dawki 6 mg

21

Dzień badania
Study Day

Z uwagi na mechanizm klirensu z udziałem granulocytów obojętnochłonnych, nie uważa się,
by niewydolność wątroby lub nerek wpływała na właściwości farmakokinetyczne pegfilgrastymu. W
otwartym badaniu (n = 31) z użyciem pojedynczej dawki , w różnych stadiach niewydolności nerek, w
tym w schyłkowym stadium nie stwierdzono wpływu niewydolności na farmakokinetykę
pegfilgrastymu.
Na podstawie ograniczonej liczby dostępnych danych uważa się, że właściwości farmakokinetyczne
pegfilgrastymu u pacjentów w podeszłym wieku (> 65 lat) są podobne jak u młodszych osób.
Dzieci i młodzież
Farmakokinetyka pegfilgrastymu była badana u 37 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z mięsakiem,
którzy otrzymali 100 µg/kg mc. pegfilgrastymu po zakończeniu chemioterapii VAdriaC/IE.
W najmłodszej grupie pacjentów (od 0 do 5 lat) występowało większe średnie narażenie na
pegfilgrastym (AUC) (± odchylenie standardowe) (47,9 ± 22,5 µg·h/ml) niż u dzieci starszych w
wieku 6-11 lat i 12-21 lat (odpowiednio 22,0 ± 13,1 µg·h/ml i 29,3 ± 23,2 µg·h/ml) (patrz punkt 5.1).
Z wyjątkiem najmłodszej grupy pacjentów (od 0 do 5 lat), średnia AUC u pacjentów z grupy dzieci i
młodzieży była podobna do występującej u dorosłych pacjentów z II-IV stadium raka piersi o
wysokim ryzyku, którzy po zakończeniu terapii doksorubicyną (docetakselem) otrzymywali
100 µg/kg mc. pegfilgrastymu (patrz punkt 4.8 i 5.1).

5.3

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań toksyczności, prowadzonych metodą
powtarzanych dawek, potwierdziły oczekiwane efekty farmakologiczne, w tym zwiększenie liczby
krwinek białych, rozrost elementów krwiotwórczych szpiku kostnego, hematopoezę pozaszpikową
oraz powiększenie śledziony.
Nie obserwowano objawów niepożądanych u potomstwa samic szczurów, którym w czasie ciąży
podskórnie podawano pegfilgrastym. Niemniej jednak w badaniach na królikach, którym podskórnie
podawano niewielkie dawki pegfilgrastymu, wykazano działanie toksyczne na zarodki i płody
(poronienie zarodka). W badaniach na szczurach wykazano, że pegfilgrastym może przenikać przez
łożysko. Nie jest znane znaczenie tych odkryć w odniesieniu do ludzi.
6.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.1

Wykaz substancji pomocniczych

Octan sodu*
Sorbitol (E420)
Polisorbat 20
Woda do wstrzykiwań
*Octan sodu powstaje w wyniku miareczkowania roztworu kwasu octowego lodowatego
wodorotlenkiem sodu.
6.2

Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi lekami, szczególnie z roztworami chlorku sodu.
6.3

Okres ważności

30 miesięcy.
6.4

Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).
Produkt Neulasta można przechowywać w temperaturze pokojowej (nie wyższej niż 30°C), przez
okres nieprzekraczający jednorazowo 72 godzin. Produkt Neulasta pozostawiony w temperaturze
pokojowej dłużej niż 72 godziny należy wyrzucić.
Nie zamrażać. Przypadkowe narażenie na temperatury powodujące zamrożenie przez okres
nieprzekraczający jednorazowo 24 godzin nie wpływa negatywnie na stabilność produktu Neulasta.
Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
6.5

Rodzaj i zawartość opakowania

Roztwór do wstrzykiwań 0,6 ml w ampułkostrzykawce (szkło typu I), z gumowym korkiem i z igłą ze
stali nierdzewnej. Pudełko zawiera 1 ampułkostrzykawkę w opakowaniu typu blister z lub bez
automatycznego zabezpieczenia igły, albo bez opakowania typu blister; do jednorazowego użytku.
Osłonka na igłę w ampułkostrzykawce zawiera suchą, naturalną gumę (pochodną lateksu) (patrz punkt
4.4).
Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Przed podaniem należy obejrzeć, czy roztwór produktu Neulasta nie zawiera widocznych drobin. Do
wstrzykiwania nadaje się wyłącznie przejrzysty, bezbarwny roztwór.
Nadmiernie energiczne wstrząsanie może spowodować agregację pegfilgrastymu i utratę jego
aktywności biologicznej.
Przed wstrzyknięciem odczekać, aż ampułkostrzykawka osiągnie temperaturę pokojową.
Wszelkie pozostałości niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny
z lokalnymi przepisami.

7.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Amgen Europe B.V.
Minervum 7061
NL-4817 ZK Breda
Holandia

8.

NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/02/227/001 1 strzykawka w opakowaniu typu blister
EU/1/02/227/002 1 strzykawka bez opakowania typu blister
EU/1/02/227/004 1 strzykawka z zabezpieczeniem igły w opakowaniu typu blister
9.

DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data pierwszego pozwolenia: 22 sierpnia 2002
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 16 lipca 2007
10.

DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

27 maja 2011
Szczegółowa informacja o tym produkcie jest dostępna na stronie internetowej Europejskiej Agencji
Leków http://www.ema.europa.eu/.

Zakres wskazań objętych refundacją We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji
Termin wejścia w życie decyzji 2014-01-01
Grupa limitowa 133.0, Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące - immunostymulujące - czynniki stymulujące wzrost granulocytów
Urzędowa cena zbytu 3,170.88 zł
Cena detaliczna 3,398.68 zł
Wysokość limitu finansowania 3,398.68 zł
Wysokość dopłaty świadczeniobiorcy 3.20 zł
Wskazania do stosowania
(ChPL - pkt. 4.1)
Skrócenie czasu trwania neutropenii i częstości występowania neutropenii z gorączką u pacjentów
leczonych chemioterapią cytotoksyczną z powodu choroby nowotworowej (z wyjątkiem przewlekłej
białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych).