Wyszukiwarka leków refundowanych

Kontakt
Blog
Niezbędne informacje o lekach refundowanych dla lekarzy i pacjentów.
Znajdź szybko wskazania oraz poziom odpłatności leków
refundowanych ogłoszonych przez MZ dnia 1 listopada 2014r.

Wprowadź nazwę substancji czynnej lub leku.

Wyszukiwarka zawiera wykaz leków refundowanych obowiązujący od 1 listopada 2014r.


«Powrót


Furosemidum Polpharma, tabl., 40 mg


Substancja czynna
Furosemidum
Zawartość opakowania 30 szt.
Poziom odpłatności ryczałt             
Charakterystyka leku
(ChPL)
PDF       HTML
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA WŁASNA PRODUKTU LECZNICZEGO
Furosemidum Polpharma 40 mg tabletki
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH
Jedna tabletka zawiera 40 mg furosemidu (Furosemidum).
Substancje pomocnicze, patrz: pkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletki.
Tabletki koloru białego lub żółtawobiałego, okrągłe, obustronnie wypukłe.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1

Wskazania do stosowania






Leczenie obrzęków
Furosemid stosowany jest u dorosłych i dzieci w leczeniu obrzęków związanych z
zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami nerek, gdy
wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych o silnym i szybkim działaniu.
Leczenie nadciśnienia tętniczego
Furosemid stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych, głównie w
skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie należy ustalić dla każdego pacjenta indywidualnie.
U dorosłych:
Najczęściej początkowa jednorazowa dawka podawana rano wynosi od 40 do 80 mg (1 - 2 tabletek).
W razie potrzeby dawkę początkową można zwiększyć lub zmniejszyć. Ustaloną jednorazową dawkę
podtrzymującą można podawać 1-2 razy na dobę, co drugą dobę, lub przez 2-4 kolejne dni każdego
tygodnia.
W długotrwałym leczeniu obrzęków dobowa dawka podtrzymująca wynosi zwykle od 40 mg do
80 mg. W leczeniu ciężkich obrzęków maksymalna dawka dobowa wynosi 600 mg podawana w 3 lub
4 dawkach podzielonych. W przewlekłej niewydolności nerek stosowano dawki do 4 g na dobę.
Dawkowanie u dzieci:
Ze względu na postać farmaceutyczną preparatu - tabletki, Furosemidum Polpharma nie należy
stosować u niemowląt i dzieci, które nie potrafią połknąć tabletki.
Zwykle stosuje się dawki od 1 mg do 3 mg/kg masy ciała dziecka raz na dobę. Nie należy stosować
dawek większych niż 40 mg na dobę niezależnie od masy ciała dziecka. W leczeniu długotrwałym
preparat Furosemidum Polpharma należy stosować w najmniejszej dawce skutecznej.
4.3 Przeciwwskazania



Bezmocz.
Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.
1




Stany przedśpiączkowe spowodowane marskością wątroby.
Nadwrażliwość na furosemid lub sulfonamidy.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
















U pacjentów z przerostem gruczołu krokowego lub innymi zaburzeniami objawiającymi się
utrudnieniem mikcji występuje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrego zatrzymania moczu
w czasie stosowania furosemidu. Należy wykluczyć występowanie wymienionych zaburzeń
przed rozpoczęciem leczenia.
W czasie stosowania furosemidu mogą wystąpić hipowolemia, hiponatremia, hipokalemia,
hipokalcemia i hipomagnezemia.
Nadmierne odwodnienie może prowadzić do zapaści naczyniowo-sercowej i powikłań
zatorowo-zakrzepowych. W leczeniu obrzęków utrata masy ciała pacjenta dorosłego nie
powinna być większa niż 1 kg na dobę.
Należy przerwać leczenie furosemidem u pacjentów z niewydolnością nerek, w przypadku
nasilenia azotemii i oligurii.
Pacjenci z marskością wątroby rozpoczynający leczenie furosemidem powinni być
hospitalizowani. W celu zapobieżenia hipokaliemii i zasadowicy metabolicznej wskazane
jest podawanie przez cały okres leczenia furosemidem preparatów chlorku potasowego lub
leków moczopędnych oszczędzających potas, np. antagonistów aldosteronu.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie
furosemid i antybiotyki aminoglikozydowe, kwas etakrynowy lub inne leki o działaniu
ototoksycznym, częściej występują uszkodzenia słuchu objawiające się dzwonieniem w
uszach, szumami usznymi, niedosłuchem, które zwykle są przemijające i ustępują bez
leczenia po odstawieniu furosemidu.
Furosemid podawany pacjentom z marskością wątroby, którzy jednocześnie przyjmują
kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym lub ACTH, na skutek gwałtownego
odwodnienia i przy niedostatecznej podaży elektrolitów, może spowodować wystąpienie
hipokaliemii.
U pacjentów uczulonych na sulfonamidy mogą występować reakcje nadwrażliwości na
furosemid. W czasie leczenia furosemidem mogą nasilić się objawy tocznia
rumieniowatego.
U pacjentów z cukrzycą podczas leczenia furosemidem może zwiększyć się stężenie
glukozy we krwi. U pacjentów z cukrzycą utajoną mogą ujawnić się zaburzenia gospodarki
wodorowęglanowej.
Stosowanie furosemidu u noworodków zwiększa ryzyko przetrwania przewodu tętniczego
Botalla.
Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.

Wyniki badań laboratoryjnych
• Podczas leczenia furosemidem konieczna jest częsta kontrola stężeń elektrolitów w
surowicy (szczególnie potasu), kreatyniny, mocznika oraz parametrów równowagi
kwasowo-zasadowej.
• Po zastosowaniu furosemidu może zwiększyć się stężenie mocznika w surowicy krwi co jest
związane z nadmiernym odwodnieniem.
• U pacjentów z cukrzycą stosujących furosemid, należy okresowo oznaczać stężenie glukozy
we krwi i w moczu.
• Wskazana jest kontrola stężenia wapnia i magnezu w surowicy krwi, ponieważ furosemid
zmniejsza ich stężenie.
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji


Leki moczopędne z innych grup farmakologicznych (diuretyki oszczędzające potas,
inhibitory anhydrazy węglanowej) stosowane równocześnie z furosemidem nasilają jego
2
















działanie moczopędne. Należy zmniejszyć dawkę furosemidu podczas równoczesnego ich
stosowania.
Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amilorid) podawane
jednocześnie z furosemidem zmniejszają wydalanie potasu w moczu i zapobiegają
wystąpieniu hipokaliemii.
Hipokalemia spowodowana furosemidem zwiększa toksyczność glikozydów naparstnicy na
serce, co może powodować zagrażające życiu niemiarowości.
Furosemid wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej, wywołanej przez leki
blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. tubokurarynę).
Furosemid może zmniejszyć oddziaływanie amin katecholowych na mięśniówkę tętnic.
Kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, kortykotropina i amfoterycyna B zwiększają
ryzyko wystąpienia hipokaliemii.
Furosemid zwiększa toksyczność litu podczas równoczesnego stosowania. Nie zaleca się
łącznego stosowania tych leków. W razie konieczności takiego leczenia należy pacjenta
hospitalizować i kontrolować stężenie litu w surowicy krwi.
Furosemid zmniejsza siłę działania insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Należy kontrolować stężenie glukozy w surowicy krwi i w razie potrzeby zwiększyć dawkę
leków przeciwcukrzycowych.
Furosemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Indometacyna oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszyć wydalanie
sodu w moczu i osłabić działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe furosemidu poprzez
hamowanie syntezy prostaglandyn. Równoczesne stosowanie niesteroidowych leków
przeciwzapalnych i furosemidu zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek.
Furosemid nasila działanie salicylanów, co może prowadzić do wystąpienia zatrucia
salicylanami.
Furosemid nasila ototoksyczne działanie antybiotyków aminoglikozydowych.
Fenytoina i jej pochodne stosowane przez dłuższy czas osłabiają działanie moczopędne
furosemidu.
Podczas równoczesnego stosowania furosemidu z antybiotykami, które działają
nefrotoksycznie zwiększa się ich nefrotoksyczność.

4.6 Ciąża lub laktacja
Furosemid może być stosowany w czasie ciąży, wyłącznie w krótkotrwałej terapii, jeśli korzyści
wynikające z leczenia matki przewyższają ryzyko uszkodzenia płodu.
Furosemid może hamować laktację. Nie stwierdzono działań niepożądanych u noworodków matek
przyjmujących furosemid. Ponieważ furosemid przenika do mleka kobiecego, dlatego preparat należy
stosować ostrożnie u kobiet karmiących.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu
Furosemid może powodować działania niepożądane takie jak: zawroty głowy, senność czy niewyraźne
widzenie, które w niewielkim lub umiarkowanym stopniu mogą upośledzać sprawność
psychofizyczną. Należy poinformować pacjenta o niebezpieczeństwie związanym z prowadzeniem
pojazdów mechanicznych i obsługą maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Furosemid jest na ogół dobrze tolerowany. Działania niepożądane są zazwyczaj umiarkowane w
nasileniu i tylko sporadycznie są przyczyną odstawienia leku.
Furosemid może powodować wystąpienie następujących działań niepożądanych:
układ pokarmowy
kurczowe bóle brzucha, żółtaczka, biegunka, brak łaknienia, zaparcia, podrażnienie żołądka, nudności,
wymioty, sporadycznie w czasie długotrwałego stosowania - ostre zapalenie trzustki;
3

ośrodkowy układ nerwowy
szumy uszne, bóle głowy, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, widzenie na żółto, parestezje;
układ krwiotwórczy
anemia aplastyczna (rzadko), anemia hemolityczna, trombocytopenia, leukopenia,
agranulocytoza (rzadko), anemia;
reakcje nadwrażliwości
złuszczające zapalenie skóry, plamica, rumień wielopostaciowy, pokrzywka, wysypka, nadwrażliwość
na światło, świąd, śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie naczyń;
układ krążenia
niedociśnienie ortostatyczne nasilone przez alkohol, barbiturany lub narkotyczne leki przeciwbólowe;
inne
odwodnienie znacznego stopnia, hiperglikemia, glikozuria, uczucie niepokoju, osłabienia, zwiększenie
stężenia kwasu moczowego we krwi, gorączka, częstomocz.
4.9 Przedawkowanie
Objawy przedawkowania związane są z nasileniem działania moczopędnego, które powoduje
odwodnienie, zmniejszenie objętości krwi krążącej, hipotonię, zaburzenia równowagi elektrolitowej,
hipokaliemię, zasadowicę metaboliczną.
Leczenie: zwiększenie objętości krwi krążącej i uzupełnienie niedoboru elektrolitów.
Hemodializa nie przyspiesza wydalania furosemidu.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki moczopędne pętlowe; pochodne sulfonamidowe
Kod ATC: C03C A01
Furosemid należy do pętlowych leków moczopędnych o bardzo silnym działaniu.
Działa we wstępującej części pętli Henlego gdzie hamuje resorpcję zwrotną jonów chlorkowych i
wtórne wchłanianie jonów sodowych w tym odcinku nefronu. Występowanie dużych stężeń jonów
sodowych w dalszym odcinku nefronu, zwiększa wydzielanie do światła kanalika jonów potasu, co
może być przyczyną hipokaliemii. Ponadto pętlowe leki moczopędne nieznacznie zmniejszają
reabsorpcję sodu w cewkach proksymalnych.
Furosemid zwiększa również wydalanie w moczu jonów wapnia, magnezu oraz fosforanów.
Zmniejsza wydalanie kwasu moczowego, co może być przyczyną hiperurykemii.
Działanie przeciwnadciśnieniowe furosemidu jest wynikiem zmniejszenia objętości krwi krążącej.
Furosemid zmniejsza ponadto napięcie ścian naczyń krwionośnych.
U niektórych pacjentów zwiększa stężenie glukozy w surowicy krwi.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Furosemid po podaniu doustnym wchłania się z przewodu pokarmowego w około 60 - 70%. Pokarm
może opóźniać wchłanianie furosemidu, nie wpływa jednak na jego biodostępność. U pacjentów z
krańcową niewydolnością nerek wchłanianie furosemidu ulega zmniejszeniu do około 44-36%
podanej dawki doustnej.
Działanie moczopędne po podaniu doustnym jednorazowej dawki rozpoczyna się między 30 i 60
minutą i trwa zwykle od 6 do 8 godzin. Oczekiwane działanie przeciwnadciśnieniowe może wystąpić
po kilku dniach przyjmowania furosemidu.
Dystrybucja
Furosemid wiąże się w około 95% z białkami surowicy, głównie z albuminami.
Furosemid przenika przez barierę łożyska i do mleka kobiecego.
Objętość względna dystrybucji wynosi Vd = 0,15 l/kg.

4

Metabolizm
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek furosemid w małym stopniu jest metabolizowany w
wątrobie do kwasu 4-chloro-5-sulfamoiloantranilowego.
Eliminacja
Furosemid i jego metabolity są szybko wydalane w moczu w wyniku filtracji kłębkowej i sekrecji z
cewki proksymalnej nefronu. Klirens wynosi 1,5-3 ml/min/kg.
Okres półtrwania (t1/2) furosemidu u zdrowych dorosłych wynosi 1-1,5 godz. i może się wydłużyć u
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, około 50% doustnej dawki jest wydalane z moczem w
ciągu 24 godz., z czego 69-97% w ciągu pierwszych 4 godz. Pozostała ilość leku jest wydalana z
kałem w postaci niezmienionej.
U pacjentów w podeszłym wieku furosemid jest wolniej eliminowany z organizmu, co może wymagać
zmiany dawkowania.
Hemodializa nie usuwa furosemidu z osocza.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Brak istotnych danych o znaczeniu klinicznym.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, żelatyna, talk, magnezu stearynian.
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie stwierdzono.
6.3 Okres ważności
3 lata
6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu
Przechowywać w temperaturze do 25°C.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blistry z folii Al/PVC po 30 tabletek (3 blistry po 10 tabletek) wraz z ulotką w tekturowym pudełku.
6.6 Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego
pozostałości
Nie dotyczy.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

5

Zakres wskazań objętych refundacją We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji
objawowe przerzuty w ośrodkowym układzie nerwowym - profilaktyka i leczenie wspomagające
Termin wejścia w życie decyzji 2014-01-01 – dla kolumny M, 2014-03-01 – dla kolumny N
Grupa limitowa 37.0, Leki moczopędne - pętlowe
Urzędowa cena zbytu 2.46 zł
Cena detaliczna 3.61 zł
Wysokość limitu finansowania 3.61 zł
Wysokość dopłaty świadczeniobiorcy 3.20 zł
Wskazania do stosowania
(ChPL - pkt. 4.1)
Leczenie obrzęków
Furosemid stosowany jest u dorosłych i dzieci w leczeniu obrzęków związanych z
zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami nerek, gdy
wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych o silnym i szybkim działaniu.
Leczenie nadciśnienia tętniczego
Furosemid stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych, głównie w
skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.